ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ….

Ένας νεκρός σύλλογος?

Τα τελευταία χρόνια  η κατάσταση στο φοιτητικό μας σύλλογο πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο… Η πολυετής αυτοδυναμία της ΔΑΠ  σε συνδυασμό με την φοβικότητά της απέναντι στις συλλογικές διαδικασίες  έχουν οδηγήσει τον σύλλογο σε μια ημιθανή κατάσταση και έχουν καταστήσει τις συνελεύσεις γεγονός της χρονιάς με μόλις μια συνέλευση φέτος…

Από την άλλη (η μήπως από την ίδια?)  η κυβερνητική Πασπ μένει μόνο σε διακηρυκτικές κορόνες συνελεύσεων χωρίς να τις επιδιώκει επί τις ουσίας καθότι γνωρίζει ότι μέσα στο αμφιθέατρο η αυταπόδεικτη  σχέση της με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα φανεί σε όλο της το μεγαλείο και για αυτό το λόγο κρύβεται πίσω από την ΔΑΠ μη κάνοντας ουσιαστικά κάτι για την διεξαγωγή γεν. συνελεύσεων.  Έτσι το συνδικαλιστικό τοπίο της σχολής στερείται πολιτικής και είναι γεμάτο από μπουζούκια, πάρτυ, σημειώσεις ,εκδρομές  ,5χ5κλπ…

Όμως αυτό δεν είναι συνδικαλισμός, δεν είναι πολιτική, δεν απατάει στα υπαρκτά και ολοένα  αυξανόμενα προβλήματα των φοιτητών οι οποίοι όμως δείχνουν ότι έχουν βαρεθεί να αποφασίζουν για αυτούς χωρίς αυτούς… Απόδειξη : η (μια και –ελπίζουμε όχι- μοναδική) φετινή Γεν. συνέλευση και η Ένταση με την οποία η φοιτητές κατακεραύνωναν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ…

 Δυστυχώς η ΠΚΣ-ΜΑΣ απουσίαζε από την συνέλευση –ήταν σε εκδήλωση του ΚΚΕ-  δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο πόσο απαξιώνει και αυτή τις διαδικασίες του συλλόγου….

Υπάρχει απάντηση?

Κι όμως, όπως έχουμε ξαναπεί, κάτι κινείται στον σύλλογο…  Κάτι κινείται και αυτό φαίνεται από τις κουβέντες των φοιτητών μέχρι την συνέλευση … Κάτι κινείται και έχει έρθει η ώρα να αλλάξει τα πράγματα… Να σπάσει την θανατηφόρα αυτοδυναμία της Δαπ στην σχολή, να δυναμώσει τις συλλογικές διαδικασίες, να δυναμώσει την φωνή των φοιτητών.

Να σπάσει την αυτοδυναμία όχι με μια απ’ τα ίδια… Αλλά δυναμώνοντας την φωνή της αριστεράς… Της Αριστεράς εκείνης που παλεύει για δημοκρατία στο σύλλογο , που δεν λειτουργεί με όρους ανάθεσης αλλά με όρους συμμετοχής. Που παλεύει για την Ενότητα γιατί την θεωρεί αναγκαία προϋπόθεση νίκης. Που απέναντι στο Βansko και τον Καρρά θέτει ζητήματα όπως αυτά των συγγραμμάτων και του νέου νόμου Διαμαντοπούλου. Της αριστεράς που δεν είναι φοβική απέναντι στο συντονισμό και την κοινή δράση, της αριστεράς που είναι πολύχρωμη και πλουραλιστική, της αριστεράς που είναι ζωντανή…  

Για να δούμε τα αστέρια πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι…

Η Αυτοδυναμία Πεθαίνει

Ο Σύλλογος Ανασταίνεται…..

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 13/4 ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΟΥ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Η ΑΡ.ΕΝ. ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 6/4:

Ψήφισμα ΓΣ οικονομικού 6/4/2011

Σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, μειώνεται δραστικά το δικαίωμα των φοιτητών να παίρνουν δωρεάν τα απαραίτητα για τις σπουδές τους συγγράμματα

Ο κάθε φοιτητής, πλέον, θα δικαιούται ανά μάθημα μόνο ένα δωρεάν βιβλίο (όχι ένα δωρεάν σύγγραμμα που μπορεί να περιλαμβάνει παραπάνω βιβλία), ό,τι χρειάζεται παραπάνω «απλά» θα πληρώνεται! Οι φοιτητές που πήραν παραπάνω συγγράμματα πρέπει να τα επιστρέψουν, διαφορετικά δε θα μπορούν στο εξής να πάρουν κανένα βιβλίο δωρεάν αφού θα διαγράφονται απ' το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ (το ηλεκτρονικό σύστημα για τη διανομή συγγραμμάτων). Παράλληλα, αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο κατάργησης του συμπληρωματικού συγγράμματος. Ακόμη Εάν οι φοιτητές επί πτυχίω, που έχουν παραλάβει παραπάνω συγγράμματα, δεν τα επιστρέψουν θα διώκονται!

Τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται σε εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, προς τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, με τον τίτλο «Εγκύκλιος σχετικά με την εφαρμογή της υπ' αριθμ. Φ.1/76244/Β3/30/30-6-2010(Β987) υπουργικής απόφασης».

Τα παραπάνω μας βρίσκουν εντελώς αντίθετους για αυτό  αποφασίζουμε την παράσταση διαμαρτυρίας στην επομένη γενική Συνέλευση Τμήματος την Τετάρτη 13/4 όπου και θα απαιτήσουμε το τμήμα να πάρει καταδικαστική απόφαση σε σχέση με την συγκεκριμένη εγκύκλιο.

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 13/4 ΚΑΙ ΩΡΑ 10.30 ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΑΥΤΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟ.

Κι όμως κάτι κινείται….

Η Γενική συνέλευση της Τετάρτης έδειξε ότι κάτι υπάρχει στο οικονομικό… Έδειξε ότι τελικά το οικονομικό δεν είναι ο νεκρός σύλλογος  που κάποιοι προσπαθούν να φτιάξουν…..

Τι έγινε στη συνέλευση

Η συνέλευση ξεκινάει και είναι μαζικότατη…. Στο αμφιθέατρο 10 βρίσκονται πάρα πολλοί φοιτητές κυρίως  από το πρώτο και δεύτερο έτος. Το κλίμα είναι καλό και οι ομιλητές ακούγονται σε όλο το αμφιθέατρο. Όμως μετά τις ομιλίες οι  φοιτητές δείχνουν ότι δεν έχουν καμιά όρεξη να μείνουν  άπλα θεατές. Αρχίζουν  λοιπόν μια σειρά ερωτήσεων σε ΔΑΠ και Πασπ με τον Δαπίτη που βρίσκεται εκείνη την ώρα στο βήμα να τα έχει χαμένα και να μην μπορεί να απαντήσει…

Ο άλλος Δαπίτης ο όποιος κρατάει το μικρόφωνο  προσπαθεί να το σταματήσει αλλά μάταια… Κάθε φορά που πάει να κόψει μια ερώτηση φωνάζει όλο το αμφιθέατρο. Οι Ερωτήσεις πέφτουν βροχή και η Δαπ   δεν μπορεί να απαντήσει….

Ακολουθεί ενδεικτική ψηφοφορία.  Η Δαπ βλέπει ότι έχει πέσει εμφανώς σε σχέση με άλλες συνελεύσεις και ότι είναι κάτω από 50% και πάει να φύγει. Όμως οι φοιτητές ζητάνε καταμέτρηση…

Και η καταμέτρηση γίνεται :

ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ  :   72   

ΔΑΠ   :   182

ΠΑΣΠ   : 109

Λευκά :  26

Όταν η πραγματικότητα διαφωνεί με την Δαπ τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα και έτσι στην ανακοίνωση της  «δημοκρατικής» αυτής παράταξης λείπουν τα λευκά….

Και μετά την συνέλευση  τι;

Κατά την διάρκεια της συνέλευσης πέρασε ψήφισμα της ΑΡ.ΕΝ. το οποίο καλούσε τον σύλλογο σε παράσταση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 13 Απριλίου στην Γενική Συνέλευση Τμήματος  για την εγκύκλιο του υπ. Παιδείας για τα συγγράμματα.  Πρέπει όλοι και όλες να είμαστε εκεί  και να απαιτήσουμε να πάρει το τμήμα καταδικαστική απόφαση για την εγκύκλιο που μας κόβει το βοηθητικό σύγγραμμα.  

Κάποια  στιγμή ο Δαπίτης ερωτώμενος για επομένη γενική συνέλευση είπε ότι δεν θα γίνει και ολόκληρο το αμφιθέατρο 10 άρχισε να φωνάζει ότι κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο… Δεν θα τους περάσει… Αν το ΔΣ δεν πάρει απόφαση για συνέλευση θα την πάρουν οι φοιτητές μέσω συλλογής υπογραφών…   

Στην συνέλευση άλλωστε αποδείξαμε ότι αυτοί που είμαστε με έναν ζωντανό και δημοκρατικό σύλλογο είμαστε πολλοί και πολλές….

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ Γ.Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ 6/4

Βρισκόμαστε, όπως και η πλειοψηφία της κοινωνίας, αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή επίθεση. Το κεφάλαιο, σήμερα πιο επίμονα από ποτέ, επιχειρεί – δια χειρός της κυβέρνησης και των «συμβούλων» της τρόικας – να ρίξει την κοινωνία στην βαρβαρότητα. Μετά το αντεργατικό Μνημόνιο, οι ισχυροί της Ε.Ε. παρουσιάζουν το νέο «Σύμφωνο του Ευρώ», που προβλέπει νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία – λιτότητα, φοροαπαλλαγές για τις μεγάλες επιχειρήσεις και επιστροφή σε έναν εργασιακό μεσαίωνα. Η Υπουργός Παιδείας προανήγγειλε την έναρξη της πιο σκληρής αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης  στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ:

Εφαρμόζεται το προκλητικό ψαλίδισμα των δωρεάν συγγραμμάτων από εγκύκλιο του Υπ. Παιδείας. Προβλέπει σχηματικά τον κανόνα 1μάθημα =1σύγγραμμα = 1διδακτικό εγχειρίδιο. Στις περισσότερες σχολές, το 1 σύγγραμμα έως τώρα σήμαινε τη λήψη, 2, 3 ή και 4 βιβλίων, που είτε κάλυπταν από κοινού την ύλη του εκάστοτε μαθήματος, είτε είχαν εναλλακτικό ή παραπληρωματικό -πλην απαραίτητο- προς το κύριο εγχειρίδιο ρόλο. Αυτό σημαίνει ότι πλέον οι φοιτητές θα είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν από την τσέπη τους τα αναγκαία, πέραν του ενός, βιβλία (πηγαίνει έτσι η λογική της μετακύλισης του κόστους στο φοιτητή ένα βήμα παραπάνω).

ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ:

·  «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ»: Η ευθύνη για τη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων περνάει από το κράτος σε μια νέα «Ανεξάρτητη Αρχή Χρηματοδότησης». Αυτή η «Αρχή» θα αποτελείται επίσης από «ισχυρούς παράγοντες της αγοράς», οι οποίοι μετά από συνεννόηση με τους αντίστοιχους των Διοικητικών Συμβουλίων θα αποφασίζουν αν και σε ποιο βαθμό θα χρηματοδοτείται το κάθε πανεπιστήμιο. Έτσι, μόνο το «ανταγωνιστικό» Πανεπιστήμιο, το πλήρως προσαρμοσμένο (όσον αφορά το αντικείμενο της έρευνας και των σπουδών που παρέχει) στις ανάγκες του κεφαλαίου θα μπορεί να ελπίζει σε χρηματοδότηση για τη λειτουργία του (διαφορετικά έρχονται η αναζήτηση χορηγών, η επιβολή διδάκτρων, οι περικοπές στη σίτιση και τη στέγαση των φοιτητών και στη μισθοδοσία των εργαζόμενων). Αυτό θα είναι δηλαδή το κριτήριο της περίφημης «αξιολόγησης».

·  «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ»: Μέσω της κατάργησης της  έννοιας του τμήματος όπως την γνωρίζουμε. Οι φοιτητές θα εισέρχονται σε σχολή (πχ θα είναι φοιτητές του ΝΟΠΕ και όχι του Οικονομικού) και θα διαλέγουν μετά το πρώτο υπερεντατικοποιημένο έτος ανάμεσα σε διάφορα προγράμματα σπουδών.  Συνεπώς,  πέρα από την ακαδημαϊκή  υποβάθμιση των σπουδών από τα προγράμματα-σούπα που θα παρέχονται θα έχουμε και πλήρη κατακερματισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, αφού κάθε φοιτητής θα ακολουθεί, στο όνομα της κινητικότητας, διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών από το διπλανό του κάτι που θα του δώσει συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα και δεξιότητες και όχι δικαιώματα εκφρασμένα σε πιστωτικές μονάδες που θα εγγράφονται στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Έτσι, διαλύεται και κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης των εργασιακών δικαιωμάτων και εισερχόμαστε σε μια εποχή που ο κάθε νέος θα σπουδάζει μόνος και θα διαπραγματεύεται μόνος του τους όρους εργασίας του χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση, έρμαιο στις ανάγκες και τις βουλές του κάθε εργοδότη.

·  «ΚΟΥΠΟΝΙ»: Το Υπουργείο Παιδείας στοχεύει στη λειτουργία των ιδρυμάτων βάσει διδάκτρων τα οποία θα είναι σε πρώτη φάση επιδοτούμενα από το κράτος μέσω φοιτητικών κουπονιών, και προφανώς σε δεύτερη φάση οι φοιτητές θα πρέπει να βρίσκουν μόνοι τους τα ποσά που απαιτούνται για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Έτσι το φοιτητικό κουπόνι καθιερώνει μια προσωπική πελατειακή σχέση μεταξύ φοιτητή και πανεπιστημίου, εξοικειώνει τους φοιτητές και τη κοινωνία με την έννοια της καταβολής αντιτίμου για τις σπουδές και τις παροχές τους (σίτιση, στέγαση, πάσο, συγγράμματα), αναπτύσσοντας έτσι μία τελείως αγοραία αντίληψη για την εκπαίδευση και τελικά στοχεύει στη πλήρη απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων τα οποία θα λειτουργούν πλέον ως επιχειρήσεις. Και μέσα σε όλα αυτά οι τράπεζες και τα φοιτητικά δάνεια που προβάλλονται από την κυβέρνηση ως απάντηση στην πραγματική αδυναμία της πλειοψηφίας των οικογενειών να καταβάλουν τα δίδακτρα που επιβάλει η πολιτική της, εισάγοντας έτσι τους νέους και τις νέες στον απάνθρωπο τραπεζικό μηχανισμό, χρεώνοντάς τους τις σπουδές τους.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ:

Πρόκειται για το νομοσχέδιο που αποτέλεσε αφορμή για να ξεσπάσει η φοιτητική εξέγερση του 2006 στη Γαλλία… Η ελληνική εκδοχή το 2010 προβλέπει ότι ανεξαρτήτως πτυχίου οι νέοι:
-από 21 έως 25 ετών θα αμείβονται με το 85% του κατώτερου μισθού!
-από 18 έως 21 ετών θα παίρνουν το 80% του κατώτερου μισθού!
-από 15 έως 18 ετών, με ειδικές συμβάσεις μαθητείας μέχρι ενός έτους, θα αμείβονται με 70% του κατώτερου μισθού και θα είναι ανασφάλιστοι!
Πρόκειται για μια άνευ όρων παράδοση της νεολαίας στις ορέξεις της εργοδοσίας! Οι νέοι θα περιφέρονται από δουλειά σε δουλειά, κακοπληρωμένοι και πλήρως εκτεθειμένοι στην απόλυση. Μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί βέβαια να περάσει και η νομιμοποίηση της παιδικής – ανασφάλιστης εργασίας!

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ:ΝΕΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Η Σύνοδος Κορυφής των «27» της Ε.Ε. ολοκληρώθηκε την περασμένη Παρασκευή ουσιαστικά επικυρώνοντας μέτρα που είχαν εδώ και καιρό αποφασιστεί. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατάφερε δήθεν μία νίκη πετυχαίνοντας επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου, μείωση του επιτοκίου κατά μία μονάδα και δυνατότητα προσχώρησης στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης από το 2013. Τί σημαίνουν όμως όλα αυτά; Ας τα πάρουμε με τη σειρά: 1- Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου δε σημαίνει σε καμία περίπτωση μείωση του χρέους, όπως θέλουν να περηφανεύονται η κυβέρνηση και τα αστικά «τσιράκια» της. Θα δίνονται απλώς μικρότερες δόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που εν τέλει αυξάνει το χρέος αντί να το «κουρεύει». Αυτό συνεπάγεται μία επιπλέον αιμορραγία 15 περίπου δις ευρώ! 2-Πρόκειται για μία προσπάθεια επιβράδυνσης της χρεωκοπίας της Ελλάδας ή για μία «ελεγχόμενη» χρεωκοπία, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει ακόμα δημοσιονομικά προβλήματα μέχρι το 2013 (που με μαθηματική ακρίβεια θα συμβαίνει), σε συνδυασμό με νέα μέτρα λιτότητας που θα συνοδεύουν την είσοδο της χώρας στο μόνιμο μηχανισμό! Τα «οφέλη» αυτά της συνόδου πάνε χέρι – χέρι με νέα επώδυνα μέτρα για την πλειοψηφία της κοινωνίας: Νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις – εκποίηση της δημόσιας περιουσίας με ακόμα αυστηρότερη πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας!

ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ! ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ!

Αγωνιζόμενοι ηρωικά για μια ζωή με αξιοπρέπεια και νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, αλλά και για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους, οι απεργοί πείνας κατάφεραν να κάμψουν την αδιαλλαξία της κυβέρνησης και των συμμάχων της, πετυχαίνοντας την πρώτη νίκη μετά την ακύρωση της αναθεώρησης του άρθρου 16. Το στοιχείο αυτό δεν αποτελεί μονάχα ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για ολόκληρη την εργατική τάξη, αλλά αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα και τη σημασία των μαχητικών αντιδράσεων. Επίσης, βελτιώνει σημαντικά τη θέση των μεταναστών, που ζούσαν στη σκιά της κοινωνίας και υφίσταντο την πιο σκληρή εκμετάλλευση, ομογενοποιώντας την εργατική τάξη. Απογοητευτική, ωστόσο, ήταν η στάση μεγάλου μέρους των αριστερών δυνάμεων και της συνδικαλιστικής ηγεσίας, οι οποίες δε μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, αντιμετώπισαν διστακτικά τον αγώνα δηλώνοντας την υποστήριξη τους τις τελευταίες μόνο στιγμές.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ!

Από το Σάββατο 19/3, με την απόφαση του Συβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, οι ιμπεριαλιστές ξεκίνησαν τη στρατιωτική επέμβαση στην επαναστατημένη Λιβύη. Στο σχέδιο, το οποίο πέρασε πλέον στον έλεγχο του ΝΑΤΟ, συμμετέχουν η Γαλλία, η Αγγλία και η Η.Π.Α. που έχουν τα μεγαλύτερα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή (εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, στρατηγικός έλεγχος του Αραβικού κόσμου κτλ), καθώς και χώρες του Αραβικού κόσμου και άλλες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα(Η συμμετοχή της οποίας κοστίζει καθημερινά 1 εκατ. ευρώ, σε μία περίοδο όπου «λεφτά δεν υπάρχουν και απαιτούνται θυσίες από τους εργαζόμενους»). Αδιαφορώντας τόσα χρόνια για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης της πλειοψηφίας του λαού προς όφελος των συμφερόντων τους, τώρα θυμούνται τις ανθρωπιστικές «ευαισθησίες» τους και πολεμάνε τον δικτάτορα – πρώην συμμαχό τους, Καντάφι, για την δήθεν απελευθέρωση του λαού. Στην πραγματικότητα, εκμετελλεύονται την αιματηρή σφαγή των εξεγερμένων, από τον Καντάφι, και την αποδυνάμωση του τελευταίου για να μπορέσουν να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στην περιοχή. Το σχέδιό τους θα μας βρεί απέναντι! Τα συνδικάτα και οι εργατικές οργανώσεις σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τις επαναστατημένες λιβυκές μάζες, οφείλουν να οργανώσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία απαιτώντας τη μη επέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Λιβύη και καμία συμμετοχή της Ελλάδας στο σχέδιο αυτό αλλά και να ενισχύσουν υλικά τους εξεγερμένους.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

Ι. ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ

·         Άμεση και δωρεάν διανομή των όλων των απαραίτητων κάθε φορά συγγραμμάτων, όσα βιβλία και αν περιλαμβάνουν.

·         Κατάργηση του ορίου διανεμόμενων συγγραμμάτων και εφαρμογή κατ' ουσίαν πολλαπλής επιλογής.

·         Λειτουργία τυπογραφείου και αυτόνομων εκδόσεων του Ε.Κ.Π.Α. με στόχο την καθολική δωρεάν παροχή των απαραίτητων συγγραμμάτων.

ΙΙ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

-Υποχρεωτική ανάρτηση σημειώσεων σχετικών με τις παραδόσεις των μαθημάτων.

-Ανάρτηση ενδεικτικών λύσεων ή εγκύρου πλαισίου λύσης των θεμάτων των εξετασθέντων μαθημάτων.

ΙΙΙ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

·         Καθιέρωση συστήματος προαιρετικών απαλλακτικών εργασιών.

·         Συνδιαμόρφωση με τη σύμπραξη του Συλλόγου σχεδίου προγράμματος εξεταστικής και έγκαιρη δημοσιοποίησή του

·         Δυνατότητα άμεσης επανόρθωσης του βαθμού ενός γραπτού σε περίπτωση σφάλματος του διορθωτή.

·         Δυνατότητα άμεσης επανεξέτασης, εάν οι κάτω απ' τη βάση φοιτητές υπερβαίνουν το 50%.

·         Θέσπιση πτυχιακής εξεταστικής χωρίς όριο μαθημάτων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Ø       Να αποσυρθεί το Μνημόνιο και το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε, να αποδοκιμαστεί η πολιτική κυβέρνησης και τρόικας

Ø       Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους, χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς -ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

Ø       Καταδίκη της εκπαιδευτικής αποδιάρθρωσης Διαμαντοπούλου –απόσυρση των ΑΕΙ από τον προσχηματικό Διάλογο

Ø       Δημόσια και Δωρεάν: σίτιση, στέγαση, μετακίνηση, συγγράμματα

Ø       Άμεση αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ

Ø       Ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα -το πτυχίο η μόνη προϋπόθεση για να βρούμε δουλειά

Ø       Να μην εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ -να καταργηθούν και να ληφθεί μέριμνα για τους αποφοίτους.

Ø       Να μην εφαρμοστεί η εγκύκλιος που πετσοκόβει τα συγγράμματα.

Ø       Να αποσυρθεί άμεσα ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός -όχι στη συγκρότηση 4ετών επιχειρηματικών προγραμμάτων

Ø       Ενίσχυση της εσωτερικής δημοκρατίας στα Ιδρύματα -αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης στο 100% των μελών ΔΕΠ 

Ø       Προάσπιση του Πανεπιστημιακού Ασύλου από την ακαδημαϊκή κοινότητα –ποτέ ξανά δυνάμεις καταστολής στο χώρο του Ασύλου.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

       Συμμετοχή στο επόμενο πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο με κλειστή τη σχολή την ώρα της πορείας.

       Νέα Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 13 / 4

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΓΑΝΕ…

Μέχρι πριν μερικά -καθόλου πολλά- χρόνια το να παίρνεις δυο ή και περισσότερα συγγράμματα για κάθε μάθημα που έχεις επιλέξει θεωρούταν κάτι το αυτονόητο καθώς την ιδέα του πανεπιστημίου περιέβαλε η αντίληψη του καθολικού, δηλαδή της ακαδημαϊκής γνώση η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από μεμονωμένες αναγνώσεις, αλλά και του κοινωνικού, δηλαδή της υποχρέωσης του κράτους να παρέχει τα στοιχειώδη. Αυτονόητα ήταν όμως κι άλλα ωραία πράγματα όπως ο κατώτατος βασικός μισθός, η ασφάλιση, οι φτηνές μαζικές συγκοινωνίες, κλπ. Μας πληροφόρησαν πως η χώρα χρωστά και βασίζεται σε όλους εμάς για να την ξελασπώσουμε αλλά, για έναν περίεργο λόγο, αποφάσισαν να περικόψουν μόνο σε κάποιους από εμάς.  Έτσι, για κάθε τράπεζα που γλιτώνει την χρεοκοπία ένα σχολείο πρέπει να καταργείται και για να διατηρούμε τα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα αφαιρούμε μονάδες του Προϋπολογισμού από τη χρηματοδότηση της παιδείας. Κάθε τι δημόσιο και δωρεάν (αλίμονο!) οφείλει τώρα να μετατραπεί σε μια μηχανή παραγωγής κέρδους που δεν θα υπακούει παρά στους νόμους της αγοράς.

Η σταδιακή ένταξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο πεδίο της αγοράς παρουσιάζεται ως αυτονόητη λύση στα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες του δημοσίου πανεπιστημίου. Το ελληνικό δημόσιο πανεπιστημίου εμφανίζεται σαν να έχει εγγεγραμμένη στο DNA του την παθογένεια και την αναποτελεσματικότητα, όχι επειδή κάποιος το οδήγησε μέχρι εδώ αλλά πολύ απλά γιατί είναι δημόσιο και εκτός των άλλων δωρεάν (!) Ας μην γελιόμαστε. Είναι προφανές πως το δημόσιο πανεπιστήμιο απαξιώνεται σκόπιμα εδώ και δεκαετίες, μέσω της υποχρηματοδότησης. Η Ελλάδα έχει τα πρωτεία, μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, στη χαμηλότερη χρηματοδότηση για την παιδεία, ενώ πρόσφατα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έσπασε άλλο ένα ρεκόρ δίνοντας το χαμηλότερο (2,7%) ποσοστό από τη μεταπολίτευση.

Έτσι, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας που καταργεί ουσιαστικά τα συγγράμματα αλλά ούτε και το νέο νομοσχέδιο που εισάγει δίδακτρα – εκτός των άλλων – από την πίσω πόρτα. Το να φέρεις τους φοιτητές στη θέση του να αγοράζουν τα συγγράμματα που χρειάζονται, σημαίνει αυτόματα ότι παίρνεις σαφή θέση υπέρ του αποκλεισμού μιας μερίδας εξ αυτών από την εκπαίδευση. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, με τις όποιες παθογένειες του, ήταν μέχρι σήμερα ανοιχτό προς το μεγαλύτερο κομμάτι της νεολαίας. Πλέον, μέσα από τις διαρθρωτικές αλλαγές τις οποίες προωθεί το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, δηλαδή την εξώθηση των πανεπιστημίων στην επιβολή διδάκτρων, την κατηγοριοποίηση των σχολών σε κέντρα κατάρτισης για τους πολλούς και αριστείας για τους πεφωτισμένους και την πλήρη εντατικοποίηση μέσω της καθολικής επιβολής μαθημάτων αλυσίδας και των διαγραφών φοιτητών, κλείνει απροκάλυπτα τις πόρτες σε ένα τεράστιο κομμάτι του πληθυσμού.

Μεγαλύτερη σημασία έχει όμως να συνειδητοποιούμε ότι τόσο οι περικοπές των συγγραμμάτων όσο και το νέο νομοσχέδιο δεν είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να μας βρίσκει αμέτοχους. Τόσες φορές στο παρελθόν έχει αποδειχθεί ότι όλοι μαζί μπορούμε, μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες μας, να πετυχαίνουμε νίκες, να καθιστούμε νομοσχέδια ανενεργά και να αποτρέπουμε ρυθμίσεις που δυσχεραίνουν την φοιτητική μας καθημερινότητα και ακόμη περισσότερο το μέλλον μας. Έτσι, και σ’ αυτήν την περίπτωση, μπορούμε να αποτρέψουμε την εφαρμογή της εγκυκλίου αλλά και κάθε σκέψη για μια νέα εκπαιδευτική αντί-μεταρρύθμιση. 

Ως Αριστερή Ενότητα προτείνουμε και διεκδικούμε:

·         Άμεση και δωρεάν διανομή των όλων των απαραίτητων κάθε φορά συγγραμμάτων, όσα βιβλία και αν περιλαμβάνουν.

·         Κατάργηση του ορίου διανεμόμενων συγγραμμάτων και εφαρμογή κατ' ουσία πολλαπλής επιλογής.

·         Λειτουργία τυπογραφείου και αυτόνομων εκδόσεων του Ε.Κ.Π.Α. με στόχο την καθολική δωρεάν παροχή των απαραίτητων συγγραμμάτων

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μόλις κάποιος πει για τις δημόσιες υποθέσεις "Τι με νοιάζει εμένα;" πρέπει αμέσως να σκεφτούμε ότι αυτό το κράτος έχει χαθεί.

Jean-Jacques Rousseau

Γενική Συνέλευση: Ανώτατο όργανο του φοιτητικού συλλόγου, στο οποίο δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι φοιτητές του τμήματος με δικαίωμα γνώμης και ψήφου. Οι αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης δεσμεύουν το σύνολο των φοιτητών συλλογικά.

Γιατί όμως τελικά οι φοιτητές την απαξιώνουν;

Η απαξίωση της γενικής συνέλευσης σχετίζεται με την ευρύτερη περιφρόνηση των πολιτικών, και ιδιαίτερα συμμετοχικών, διαδικασιών. Αυτό δε φαίνεται παράλογο αν αναλογιστούμε, ότι η πολιτική κοινωνικοποίηση συντελείται μέσα σε ένα ακραία ατομικιστικό περιβάλλον, το οποίο αποτυπώνεται στο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό μοντέλο οργάνωσης (νεοφιλελευθερισμός). Με απλά λόγια, στο κέντρο όλων των εκφάνσεων της καθημερινής ζωής όπως η εκπαίδευση, η εργασία οι κοινωνικές σχέσεις κλπ βρίσκεται το άτομο.

Μπορεί η απλή ικανοποίηση ατομικών επιθυμιών να αποτελέσει βάση της Δημοκρατίας;

Η πολιτική είναι δραστηριότητα με την οποία οι άνθρωποι ορίζουν, τηρούν και τροποποιούν τους βασικούς κανόνες βάσει των οποίων οργανώνονται κοινωνικά. Επομένως πρόκειται για μια καθαρά συλλογική και όχι ατομική διαδικασία. Δημοκρατία με τη σειρά της είναι το πολίτευμα, στο οποίο η δραστηριότητα αυτή είναι αποτέλεσμα βούλησης των πολιτών. Ο μόνος εγγυητής, που μπορεί να διασφαλίσει τη γνησιότητα της, είναι η άμεση πολιτική συμμετοχή.

Μήπως όμως οι φοιτητές δεν είναι αρκετά δημοκράτες;

Η μη συμμετοχή του φοιτητή στη Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου, το μόνο θεσμικά κατοχυρωμένο συλλογικό όργανο με άμεσο δικαίωμα γνώμης και ψήφου, οδηγεί στην αυτοαναίρεση της ίδια της Δημοκρατίας στη σχολή. Αυτό γίνεται υποβαθμίζοντας τη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης, παραχωρώντας το δικαίωμα επιλογής σε συνδικαλιστές -«αυθεντίες» και παράλληλα μεταβιβάζοντας όλες τις εξουσίες στο Διοικητικό Συμβούλιο, έναν αντιπροσωπευτικό θεσμό, συνήθως αδιαφανή. Η αποχή λοιπόν, από αυτές και τις πολιτικές διαδικασίες γενικότερα, δεν αποδεσμεύει τον φοιτητή από ευθύνες, αλλά αντίθετα συνεχίζει να τον καθιστά υπεύθυνο για τις αποφάσεις που λαμβάνονται, καθώς ακόμα και τότε, τις επηρεάζει.

Γιατί είναι απαραίτητη τελικά η συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις;

Ως ανώτατο όργανο έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις και να ασκεί πιέσεις για κάθε ζήτημα που αφορά τόσο την πανεπιστημιακή όσο και την καθημερινή ζωή. Η παρουσία και η ενεργή συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις, είτε συλλογικά, είτε ατομικά, πρέπει να θεωρείται υποχρέωση κάθε φοιτητή, που θεωρεί ότι η επίλυση ζητημάτων πρέπει να περνάει μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτοί που τις αντιστρατεύονται, έτσι κι αλλιώς, έχουν αποδείξει τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα τους, είτε άμεσα, μέσα στη καθημερινή δράση τους στις σχολές, είτε ιστορικά από τον πολιτικό χώρο που προέρχονται.

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ – ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

     Οι 300 μετανάστες – εργάτες – απεργοι πείνας επιστρέφουν τελικά στα σπίτια τους δικαιωμένοι μετά τη μεγάλη νίκη που είχε ο αγώνας τους. Παρά την μεγάλη και συστηματική προπαγάνδα των ΜΜΕ, παρά την άρση του ασύλου στη Νομική και την απειλή της εισβολής της αστυνομίας, παρά τον άθλιο χώρο που τους παραχωρήθηκε για να συνεχίσουν τον αγώνα τους και τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης οι άνθρωποι αυτοί κατάφεραν μετά απο 44 μέρες απεργίας πείνας να κατοχυρώσουν το αυτονόητο. Διακινδύνευσαν τη ζωή τους για μια αξιοπρεπή και ανθρώπινη ζωή. Δεν αγωνίστηκαν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά για όλους τους μετανάστες με χαρτιά ή μη, που τους αξίζει μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση, εξευτελισμούς και απελάσεις.

     Ο δίκαιος αγώνας τους κατάφερε να υπερνικήσει όλες τις αντιστάσεις και τα εμπόδια που έβαλαν τα συντηρητικά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας (ακροδεξιά, κυρίαρχα media κλπ) καθώς και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που στο πλαίσιο της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και της Ευρώπης-Φρούριο, εξαπολύει πρωτοφανή επίθεση κατά των μεταναστών και των προσφύγων: Κατασκευάζει τείχος στον Έβρο, κάνει καθημερινά δεκάδες επιχειρήσεις-σκούπα και εκατοντάδες απελάσεις, καταργεί ουσιαστικά το πολιτικό άσυλο, παρουσιάζει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σαν επικίνδυνους εισβολείς. Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει κηρύξει πόλεμο κατά της κοινωνίας, που καταστρέφει εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, που καταδικάζει στη φτώχεια και την ανασφάλεια εκατομμύρια έλληνες εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους. Με την επίθεσή της κατά των μεταναστών θέλει να στρέψει τους ντόπιους εργαζόμενους εναντίον των αλλοδαπών, ώστε να μας διαιρέσει και να μας φοβίσει, να συνεχίσει ανενόχλητη την καταλήστευση της ζωής όλων μας.

     Η απεργία πείνας των 300 απεργών πείνας είναι μόνο η αρχή. Ο αγώνας των ντόπιων και των ξένων εργατών για ίσα δικαιώματα είναι μονόδρομος. Είναι ένας αγώνας που μας αφορά όλους ανεξαρτήτως χρώματος και φύλου, εθνικότητας και θρησκείας. Η αποξένωση και περιθωριοποίηση κομματιών της κοινωνίας, όπως οι μετανάστες, σηματοδοτεί υποβάθμιση της ίδιας της κοινωνίας. Για αυτό ο αγώνας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους αποτελεί υποχρέωση όλων μας. Ήδη η πρώτη μεγαλη νίκη ήρθε με την εξάμηνη ανανέωση της άδειας παραμονής για αόριστο χρόνο για τους 300 και με τις εξαγγελίες για 8ετή παραμονή και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση της άδειας παραμονής. Εξαγγελίες τις οποίες απαιτούμε να γίνουν νόμος και να μη μείνουν απλά στα χαρτιά.

     Η νίκη αυτή μας υπενθυμίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε οι ίδιοι οι μετανάστες ούτε ο «μεγάλος αριθμός» τους, αλλά εκείνοι που εκμεταλλεύονται την εργασία όλων μας, με πρώτα θύματα τους μετανάστες εργάτες. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιλέγει την πιο σκληρή επίθεση σε δικαιώματα και ελευθερίες αιώνων, όπου το μνημόνιο και τα νέα μέτρα οδηγούν τους εργαζόμενους και τη νεολαία στην εξαθλίωση, οι άνθρωποι αυτοί μας δίδαξαν ότι η ανυπακοή μπορεί να κερδίσει και ότι οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δίνονται.

• ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
• ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ!

-         Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία

-         Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)